• Op zaterdag 2 juli zijn we eenmalig zonder afspraak geopend tussen 10:00-16:00 uur.
  • Kom eens kijken!

Lakshmi Krishna Hanuman te koop


Naast de Sarasvati, Ganesha en Shiva rubrieken op onze website, mogen natuurlijk Lakshmi, Krishna en Hanuman niet ontbreken!

De meeste beelden zijn handwerk en hebben vele uren aandacht, geduld en liefde achter de rug.

Met name de bronzen stonework beelden worden door kunstenaars na de gieting met de hand bewerkt. Dat wil zeggen dat de gepoederde stenen één voor één vakkundig op de beelden worden aangebracht, Je kunt je voorstellen wat een werk er voorafgaat voordat het bij jouw thuis op het dressoir staat te pronken!
Ieder beeld is daardoor uniek, juist omdat het handwerk is.

In de uitgebreide teksten bij de beelden en op deze pagina vind je alle inhoudelijke informatie aan.
Zo weet je ook de achtergrond én de specifieke betekenis van elk beeld in onze winkel!



Wie is Lakshmi?


Voor Hindoes symboliseert de godin Lakshmi geluk. Het woord Lakshmi is afgeleid van het Sanskriet woord Laksya, dat "doel" betekent, en in het Hindoe-geloof is zij de godin van rijkdom en voorspoed in alle vormen, zowel materieel als spiritueel.


In de meeste Hindoe-families is Lakshmi de godin van het huishouden, en ze is vooral geliefd bij vrouwen. Hoewel ze dagelijks wordt vereerd, is de feestmaand oktober Lakshmi's speciale maand. Lakshmi Puja wordt gevierd op de vollemaanavond van Kojagari Purnima, het oogstfeest dat het einde van het moessonseizoen markeert.


Lakshmi zou de dochter van de moedergodin Durga zijn en de vrouw van Vishnu, die zij vergezelde door in elk van zijn incarnaties een andere gedaante aan te nemen.

Lakshmi in beelden en kunstwerken
Lakshmi wordt meestal afgebeeld als een mooie vrouw met een gouden huidskleur, met vier handen, zittend of staand op een bloeiende lotus en met een lotusknop in haar hand, die staat voor schoonheid, zuiverheid en vruchtbaarheid. Haar vier handen staan voor de vier doeleinden van het menselijk leven: dharma of gerechtigheid, kama of verlangens, artha of rijkdom, en moksha of bevrijding uit de kringloop van geboorte en dood.

Men ziet vaak gouden munten uit haar handen stromen, wat suggereert dat wie haar aanbidt rijkdom zal verwerven. Ze draagt altijd met goud geborduurde rode kleren. Rood symboliseert activiteit, en de gouden voering wijst op voorspoed.
Lakshmi symboliseert de actieve energie van Vishnu. Lakshmi en Vishnu verschijnen vaak samen als Lakshmi-Narayan-Lakshmi die Vishnu vergezelt.

Er staan vaak twee olifanten naast de godin en sproeien water. Dit wijst erop dat onophoudelijke inspanningen, wanneer ze worden gedaan in overeenstemming met iemands dharma (het juiste handelen) en beheerst door wijsheid en zuiverheid, leiden tot zowel materiële als spirituele voorspoed.

Om haar vele attributen te symboliseren, kan Lakshmi verschijnen in een van de acht verschillende vormen, die alles van kennis tot voedselkorrels vertegenwoordigen.

Als een moedergodin
De verering van een moedergodin maakt al sinds de vroegste tijden deel uit van de Indiase traditie. Lakshmi is één van de traditionele Hindoe-moedergodinnen, en ze wordt vaak aangesproken als "mata" (moeder) in plaats van "devi" (godin). Als vrouwelijke tegenhanger van Heer Vishnu, wordt Mata Lakshmi ook "Shr" genoemd, de vrouwelijke energie van het Opperwezen. Zij is de godin van voorspoed, rijkdom, zuiverheid, vrijgevigheid, en de belichaming van schoonheid, gratie, en charme. Zij is het onderwerp van een aantal hymnen die door Hindoes worden gereciteerd.

Als een huiselijke godheid
Het belang dat gehecht wordt aan de aanwezigheid van Lakshmi in elk huishouden maakt van haar een in wezen huiselijke godheid. Huishoudens vereren Lakshmi als een symbool van het zorgen voor het welzijn en de welvaart van het gezin.
Vrijdag is traditioneel de dag waarop Lakshmi wordt vereerd. Zakenmannen en -vrouwen eren haar ook als een symbool van voorspoed en bidden dagelijks voor haar.

Jaarlijkse verering van Lakshmi
Op de vollemaannacht na Dusshera of Durga Puja vereren Hindoes Lakshmi ceremonieel thuis, bidden om haar zegeningen, en nodigen buren uit om de puja bij te wonen. Men gelooft dat op deze nacht van volle maan de godin zelf de huizen bezoekt en de bewoners van rijkdom voorziet. Een speciale verering wordt ook aan Lakshmi aangeboden op de gunstige Diwali-nacht, het festival van de lichten.



Wie is Krishna?


De machtigste incarnatie van Vishnu

Krishna, de grote exponent van de Bhagavad Gita, is één van de machtigste incarnaties van Vishnu, de Godheid van de Hindoe Drievuldigheid van goden. Van alle Vishnu-avatars is hij de populairste, en misschien van alle Hindoegoden degene die het dichtst bij het hart van de massa staat. Krishna was donker en buitengewoon knap. Het woord Krishna betekent letterlijk 'zwart', en zwart staat ook voor mysterieus.

Het belang van Krishna
Generaties lang is Krishna een raadsel geweest voor sommigen, maar God voor miljoenen, die in extase raken zelfs als ze zijn naam horen. Mensen beschouwen Krishna als hun leider, held, beschermer, filosoof, leraar en vriend, alles in één. Krishna heeft het Indiase denken, leven en cultuur op talloze manieren beïnvloed. Hij heeft niet alleen invloed gehad op de religie en filosofie, maar ook op de mystiek en literatuur, schilder- en beeldhouwkunst, dans en muziek, en alle aspecten van de Indiase folklore.


De tijd van de Heer
Zowel Indiase als Westerse geleerden hebben nu de periode tussen 3200 en 3100 voor Christus aanvaard als de periode waarin Heer Krishna op aarde leefde. Krishna werd geboren om middernacht op de Ashtami of de 8e dag van de Krishnapaksha of donkere veertien dagen in de Hindoe maand Shravan (augustus-september). De geboortedag van Krishna wordt Janmashtami genoemd, een speciale gelegenheid voor Hindoes die over de hele wereld wordt gevierd. De geboorte van Krishna is op zich al een transcendentaal fenomeen dat ontzag opwekt bij de Hindoes en dat iedereen overweldigt met zijn supra-mundane gebeurtenissen.

Baby Krishna: Moordenaar van het kwaad
Verhalen over Krishna's heldendaden zijn er in overvloed. Volgens de legende doodde Krishna op de zesde dag van zijn geboorte de vrouwelijke demon Putna door aan haar borsten te zuigen. In zijn kindertijd doodde hij ook vele andere machtige demonen, zoals Trunavarta, Keshi, Aristhasur, Bakasur, Pralambasur enz. In dezelfde periode doodde hij ook Kali Nag (cobra de capello) en maakte hij het heilige water van de rivier Yamuna gifvrij.


Krishna's kinderjaren
Krishna maakte de koeherderinnen gelukkig door de gelukzaligheid van zijn kosmische dansen en de bezielde muziek van zijn fluit. Hij verbleef 3 jaar en 4 maanden in Gokul, het legendarische 'koe-dorp' in Noord-India. Als kind had hij de reputatie erg ondeugend te zijn, wrongel en boter te stelen en streken uit te halen met zijn vriendinnetjes of gopi's. Nadat hij zijn Lila of heldendaden in Gokul had volbracht, ging hij naar Vrindavan en bleef daar tot hij 6 jaar en 8 maanden oud was.

Volgens een beroemde legende, dreef Krishna de monsterlijke slang Kaliya van de rivier naar de zee. Volgens een andere populaire mythe tilde Krishna met zijn pink de heuvel Govardhana op en hield deze vast als een paraplu om de mensen van Vrindavana te beschermen tegen de stortregens die werden veroorzaakt door Heer Indra, die zich aan Krishna had geërgerd. Daarna woonde hij in Nandagram tot hij 10 jaar oud was.


Krishna's jeugd en opvoeding
Krishna keerde toen terug naar Mathura, zijn geboorteplaats, en doodde zijn boze oom van moederszijde, Koning Kamsa, samen met al zijn wrede handlangers. Hij bevrijdde ook zijn ouders uit de gevangenis en benoemde Ugrasen weer tot koning van Mathura. Hij voltooide zijn opleiding en beheerste de 64 wetenschappen en kunsten in 64 dagen in Avantipura onder zijn leermeester Sandipani. Als gurudaksina of studiegeld gaf hij Sandipani's dode zoon aan hem terug. Hij bleef in Mathura tot hij 28 jaar was.

Radha-Krishna amour
De Radha-Krishna amour is een liefdeslegende van alle tijden. Het is inderdaad moeilijk om de vele legenden en schilderijen te missen die Krishna's liefdesaffaires illustreren, waarvan de Radha-Krishna affaire de meest memorabele is. Krishna's relatie met Radha, zijn favoriet onder de 'gopi's' (koeherderige maagden), heeft model gestaan voor de liefde tussen man en vrouw in verschillende kunstvormen, en verschijnt sinds de zestiende eeuw prominent als motief in Noord-Indiase schilderijen. De allegorische liefde van Radha heeft uitdrukking gevonden in enkele grote Bengaalse poëtische werken van Govinda Das, Chaitanya Mahaprabhu, en Jayadeva, de auteur van Geet Govinda.

 

Krishna, de koning van Dwarka
Krishna kwam een clan van Yadava-opperhoofden te hulp, die door de koning Jarasandha van Magadha waren verdreven. Hij zegevierde gemakkelijk over het miljoenenleger van Jarasandha door een onneembare hoofdstad te bouwen, Dwarka, "de stad met vele poorten", op een eiland in de zee. Volgens het epos Mahabharata ligt de stad op de westpunt van Gujarat nu ondergedompeld in zee. Krishna verplaatste, zoals het verhaal gaat, al zijn slapende familieleden en inboorlingen naar Dwarka door de kracht van zijn yoga. In Dwarka trouwde hij met Rukmini, vervolgens met Jambavati en Satyabhama. Hij redde ook zijn koninkrijk van Nakasura, de demonenkoning van Pragjyotisapura, die 16.000 prinsessen had ontvoerd. Krishna bevrijdde hen en trouwde met hen omdat ze nergens anders heen konden.

Krishna, de held van het Mahabharata
Krishna leefde vele jaren met de Pandava en Kaurava koningen die over Hastinapur regeerden. Toen er een oorlog dreigde uit te breken tussen de Pandava's en de Kaurava's, werd Krishna gestuurd om te bemiddelen, maar hij faalde. Oorlog werd onvermijdelijk, en Krishna bood zijn strijdkrachten aan de Kaurava's aan en stemde er zelf in toe om zich bij de Pandava's aan te sluiten als wagenmenner van de meester-krijger Arjuna. Deze epische slag van Kurukshetra, beschreven in de Mahabharata, werd uitgevochten in ongeveer 3000 v.Chr. Midden in de oorlog gaf Krishna zijn beroemde advies, dat de kern vormt van de Bhagavad Gita, waarin hij de theorie van "Nishkam Karma" of actie zonder gehechtheid naar voren bracht.

Krishna's laatste dagen op aarde
Na de grote oorlog keerde Krishna terug naar Dwarka. In zijn laatste dagen op aarde onderwees hij spirituele wijsheid aan Uddhava, zijn vriend en discipel, en steeg op naar zijn verblijfplaats na het afwerpen van zijn lichaam, dat werd beschoten door een jager genaamd Jara. Men gelooft dat hij 125 jaar heeft geleefd. Of hij nu een mens was of een God-incarnaat, het valt niet te ontkennen dat hij al meer dan drie millennia de harten van miljoenen beheerst. In de woorden van Swami Harshananda: "Als een persoon zo'n diepgaande invloed kan uitoefenen op het Hindoe-ras en eeuwenlang zijn psyche en ethos en alle aspecten van zijn leven kan beïnvloeden, is hij niet minder dan God."



Wie is Hanuman?


Hanuman, de machtige aap die Heer Rama bijstond in zijn expeditie tegen de kwade machten, is een van de populairste afgoden in het Hindoeïstische pantheon. Hanuman, waarvan wordt geloofd dat hij een avatar van Heer Shiva is, wordt aanbeden als een symbool van fysieke kracht, doorzettingsvermogen en toewijding.


Hanuman's verhaal in het epos Ramayana - waarin hij de taak krijgt om Rama's vrouw Sita op te sporen die is ontvoerd door Ravana, de demonenkoning van Lanka, staat bekend om zijn verbazingwekkende vermogen om een lezer te inspireren en uit te rusten met alle ingrediënten die nodig zijn om beproevingen het hoofd te bieden en hindernissen op de weg van de wereld te overwinnen.


De noodzaak van een simian symbool
Hindoes geloven in tien avatars van Heer Vishnu temidden van een veelheid aan goden en godinnen. Een van Vishnu's avatars is Rama, die werd geschapen om Ravana, de slechte heerser van Lanka, te vernietigen. Om Rama te helpen, beval Heer Brahma sommige goden en godinnen om de avatar van 'Vanaras' of apen aan te nemen. Indra, de god van de oorlog en het weer, werd gereïncarneerd als Bali; Surya, de zonnegod, als Sugriva; Vrihaspati of Brihaspati, de voorschrijver van de goden, als Tara; en Pavana, de god van de wind, werd herboren als Hanuman, de wijste, snelste en sterkste van alle apen.

 

De geboorte van Hanuman
Volgens de legende van Hanuman's geboorte had Vrihaspati, de heerser van alle hymnen en gebeden die tot de goden werden gericht, een apsara, een vrouwelijke geest van de wolken en het water, Punjikasthala genaamd. Punjikasthala zwierf door de hemelen, waar zij spotte en stenen gooide naar een mediterende aap (rishi), waardoor hij zijn meditaties verbrak. Hij vervloekte haar en veranderde haar in een vrouwtjesaap die over de aarde moest zwerven - een vloek die alleen ongedaan kon worden gemaakt als zij een incarnatie van Heer Shiva baarde. Punjikasthala verrichtte intense verzaking om Shiva te behagen en hernoemde zichzelf tot Anjana. Uiteindelijk schonk Shiva haar de zegen die haar van de vloek zou verlossen.


Toen Agni, de god van het vuur, Dasharath, de koning van Ayodhya, een kom van het heilige dessert gaf om onder zijn vrouwen te verdelen zodat zij goddelijke kinderen zouden krijgen, greep een adelaar een deel van de pudding en liet het vallen waar Anjana zat te mediteren, en Pavana, de god van de wind, bracht het stuk in Anjana's uitgestrekte handen. Nadat zij het goddelijke dessert had aangenomen, schonk zij het leven aan Hanuman. Aldus werd Heer Shiva geïncarneerd en als een aap geboren, als Hanuman aan Anjana, door de zegeningen van de heer van de winden Pavana, die aldus Hanuman's peetvader werd.

Hanumans kinderjaren
De geboorte van Hanuman bevrijdde Anjana van de vloek. Voordat Anjana naar de hemel terugkeerde, vroeg Hanuman zijn moeder naar zijn verdere leven. Zij verzekerde hem dat hij nooit zou sterven, en zei dat vruchten zo rijp als de opkomende zon zijn voedsel zouden zijn. De goddelijke baby dacht dat de stralende zon zijn voedsel was en sprong er op af. De god van de hemel Indra sloeg hem met zijn bliksemschicht en smeet hem terug naar de aarde.


Hanuman's peetvader Pavana droeg het verbrande en gebroken kind naar de onderwereld of Patala. Maar toen Pavana van de aarde vertrok, nam hij alle lucht met zich mee, en de scheppergod Brahma moest hem smeken terug te keren. Om Pavana gunstig te stemmen, schonken de goden zijn pleegkind vele zegeningen en zegeningen, waardoor Hanuman onoverwinnelijk, onsterfelijk en machtig werd: een apengod.

Hanumans opvoeding
Hanuman koos de zonnegod Surya als zijn leermeester en vroeg Surya om hem de geschriften te onderwijzen. Surya stemde toe en Hanuman werd zijn leerling; maar als zonnegod reisde Surya voortdurend. Hanuman nam zijn lessen van zijn voortdurend bewegende goeroe door de hemel achterwaarts te doorkruisen in een gelijkmatig tempo. Hanumans fenomenale concentratie stelde hem in staat de geschriften in slechts 60 uur onder de knie te krijgen.

Voor Hanuman's collegegeld zou Surya de manier waarop Hanuman zijn studie volbracht hebben geaccepteerd, maar toen Hanuman hem vroeg om iets meer dan dat te accepteren, vroeg de zonnegod Hanuman om zijn zoon Sugriva bij te staan, door zijn minister en landgenoot te worden.

Aanbidding van de aapgod
Traditioneel houden Hindoe mensen vasten en geven speciale offers ter ere van Hanuman als een wekelijkse rituele week, op dinsdag en, in sommige gevallen, zaterdag.

In tijden van nood is het een gebruikelijk geloof onder Hindoes om de naam van Hanuman te reciteren of zijn hymne ("Hanuman Chalisa") te zingen en "Bajrangbali Ki Jai" uit te roepen - "overwinning aan uw bliksemschicht kracht". Eenmaal per jaar wordt op de vollemaansdag van de Hindoe-maand Chaitra (april) bij zonsopgang Hanuman Jayanti gevierd, ter herdenking van de geboorte van Hanuman. Hanuman tempels behoren tot de meest voorkomende openbare heiligdommen in India.

De kracht van devotie
Het karakter van Hanuman wordt in de Hindoereligie gebruikt als een voorbeeld van de onbeperkte kracht die ongebruikt in elk menselijk individu ligt. Hanuman richtte al zijn energie op de aanbidding van Heer Rama, en zijn onsterfelijke toewijding maakte hem zodanig dat hij vrij werd van alle lichamelijke vermoeidheid. En Hanumans enige verlangen was om Rama te blijven dienen.

Op deze manier is Hanuman een perfect voorbeeld van 'Dasyabhava'-devotie - een van de negen soorten devoties - die de meester en de dienaar verbindt. Zijn grootheid ligt in zijn volledige versmelting met zijn Heer, die ook de basis vormde van zijn geniale kwaliteiten.



Wie is Durga?


In het Hindoeïsme is de godin Durga, ook bekend als Shakti of Devi, de beschermende moeder van het universum. Zij is een van de meest populaire godheden van het geloof, een beschermster van al wat goed en harmonieus is in de wereld. Zittend op een leeuw of tijger, strijdt de veelarmige Durga tegen de krachten van het kwaad in de wereld.


Durga's naam en haar betekenis
In het Sanskriet betekent Durga "een fort" of "een plaats die moeilijk onder de voet te lopen is", een treffende metafoor voor de beschermende, strijdlustige aard van deze godheid. Durga wordt soms aangeduid als Durgatinashini, wat letterlijk vertaald "degene die lijden elimineert" betekent.


Haar vele gedaanten
In het Hindoeïsme hebben de belangrijkste goden en godinnen meerdere incarnaties, wat betekent dat ze op aarde kunnen verschijnen als een willekeurig aantal andere godheden. Durga is niet anders; onder haar vele avatars zijn Kali, Bhagvati, Bhavani, Ambika, Lalita, Gauri, Kandalini, Java, en Rajeswari.

Wanneer Durga als zichzelf verschijnt, manifesteert zij zich in een van de negen benamingen of vormen: Skondamata, Kusumanda, Shailaputri, Kaalratri, Brahmacharini, Maha Gauri, Katyayani, Chandraghanta, en Siddhidatri. Gezamenlijk bekend als de Navadurga, hebben elk van deze godheden hun eigen feestdagen in de Hindoe kalender en speciale gebeden en lofliederen.

Durga's verschijning
Passend bij haar rol als moeder-beschermster, heeft Durga meerdere ledematen, zodat zij altijd klaar staat om het kwaad vanuit elke richting te bestrijden. In de meeste afbeeldingen heeft ze tussen de acht en achttien armen en houdt ze in elke hand een symbolisch voorwerp vast.

Net als haar gemalin Shiva, wordt de godin Durga ook wel Triyambake (de godin met drie ogen) genoemd. Haar linkeroog staat voor verlangen, gesymboliseerd door de maan; haar rechteroog voor actie, gesymboliseerd door de zon; en haar middelste oog staat voor kennis, gesymboliseerd door vuur.

 

Haar wapentuig
Durga draagt een verscheidenheid aan wapens en andere voorwerpen die zij gebruikt in haar strijd tegen het kwaad. Elk heeft een symbolische betekenis die belangrijk is voor het Hindoeïsme; dit zijn de meest significante:

 

  • De schelp symboliseert de Pranava of het mystieke woord Om, dat aangeeft dat zij God vasthoudt in de vorm van geluid.
  • De boog en de pijlen vertegenwoordigen energie. Door de boog en de pijlen beide in één hand te houden, toont Durga haar controle over beide aspecten van energie - potentieel en kinetisch.
  • De bliksemschicht staat voor standvastigheid in iemands overtuigingen. Net zoals een echte bliksemschicht alles kan vernietigen wat hij treft, herinnert Durga de Hindoes eraan een uitdaging aan te gaan zonder het vertrouwen te verliezen.
  • De lotus in Durga's hand, nog niet volledig in bloei, vertegenwoordigt de zekerheid van succes, maar niet van finaliteit. In het Sanskriet wordt de lotus Pankaj genoemd, wat "geboren uit modder" betekent, en de gelovigen eraan herinnert trouw te blijven aan hun spirituele zoektocht temidden van de wereldse modder van lust en hebzucht.
  • De Sudarshan-Chakra of prachtige discus, die rond de wijsvinger van de Godin draait, betekent dat de hele wereld ondergeschikt is aan de wil van Durga en onder haar bevel staat. Zij gebruikt dit onfeilbare wapen om het kwaad te vernietigen en een omgeving te scheppen die bevorderlijk is voor de groei van gerechtigheid.
  • Het zwaard dat Durga in een van haar handen houdt symboliseert kennis, die de scherpte van een zwaard heeft. Kennis vrij van alle twijfels wordt gesymboliseerd door de glans van het zwaard.
  • De drietand of Trishul is een symbool van drie kwaliteiten: Satwa (inactiviteit), Rajas (activiteit), en Tamas (niet-activiteit). Deva gebruikt deze om fysiek, mentaal en spiritueel lijden te verlichten.

 

Durga's vervoer
In de Hindoe kunst en iconografie, wordt Durga vaak afgebeeld staande bovenop of rijdend op een tijger of leeuw, die kracht, wil en vastberadenheid vertegenwoordigt. Door dit angstaanjagende beest te berijden, symboliseert Durga haar meesterschap over al deze kwaliteiten. Haar stoutmoedige houding wordt Abhay Mudra genoemd, wat "vrijheid van angst" betekent. Net zoals de moedergodin het kwaad zonder angst tegemoet treedt, zo leert het Hindoe geschrift, zo zouden ook Hindoe gelovigen zich moeten gedragen op een rechtschapen, moedige manier.

 

Feestdagen
Met zijn talrijke godheden kent de Hindoekalender geen einde aan feestdagen en festivals. Als een van de meest populaire godinnen van het geloof, wordt Durga vele malen per jaar gevierd. Het meest opvallende festival ter ere van haar is Durga Puja, een vierdaags feest dat in september of oktober wordt gehouden, afhankelijk van wanneer het valt op de Hindoe lunisolaire kalender. Tijdens Durga Puja vieren de Hindoes haar overwinning op het kwaad met speciale gebeden en lezingen, versieringen in tempels en huizen, en dramatische evenementen waarin Durga's legende wordt verteld.